در ستايش ديوانگي !

  متن مقاله‌ام را درباره‌ي زندگي «آلبرت شوايتزر» ، كه در دومين شماره‌ي دو ماهنامه‌ي «مهرانه» چاپ شد، در ادامه‌ي مطلب ببينيد.

  امروز خبردار شدم که کتاب مشهور مارتین هایدگر، یعنی «هستی و زمان» اخیراً توسط سیاوش جمادی به فارسی ترجمه شده و نشر ققنوس هم آن را منتشر کرده است. اطلاعات بیشتر را در سایت نشر ققنوس ببینید.

نسرين و ياس و نرگس و شب بو
 گل بود هر بار
بار گلي بر كتف معصوم كبوتر
 اين بار اما
در نامه ات مرغي نشسته است
 مرغي ميان مرگ و اندوه
 و مي سرايد بي درنگي
گل هاي انگشتان و شبنم هاي لرزان دلت را
مرغي هراسان مي رسد از راه
 بر كنج بامم مي نشيند
 و برگ نارنجي مي اندازد در ايوانم
ناگاه
 مي جنبد از جا
 از صولت پرواز
هر بار گل مي آمدي بر بال و در منقار
 مرغ آمدي اين بار
 و مرغ هاي آسمانم را همه ديوانه كردي
اي كاش بودي تا ببيني
هر مرغ اينجا مي برد چيزي به منقار
برگ گلي لخت دلي فرقي ندارد
 اين بار من هم مرغ مي آيم به بامت
بگشاي دام گيسوان و در كمين باش
مي آيم و لخت دلم را مي گذارم كنج دامت

    "منوچهر آتشی"